జ్ఞాన యోగము శ్లోక31-42

యజ్ఞశిష్టామృతభుజో యాంతి బ్రహ్మ సనాతనమ్/
నాయం లోకోఽస్త్యయజ్ఞస్య కుతోఽన్యః కురుసత్తమ//31//

ఏవం బహువిధా యజ్ఞా వితతా బ్రహ్మణో ముఖే/
కర్మజాన్ విద్ధి తాన్ సర్వాన్ ఏవం జ్ఞాత్వా విమోక్ష్యసే//32//

శ్రేయాన్ ద్రవ్యమయాద్యజ్ఞాత్ జ్ఞానయజ్ఞః పరంతప/
సర్వం కర్మాఖిలం పార్థ జ్ఞానే పరిసమాప్యతే//33//

తద్విద్ధి ప్రణిపాతేన పరిప్రశ్నేన సేవయా/
ఉపదేక్ష్యంతి తే జ్ఞానం జ్ఞానినస్తత్త్వదర్శినః//34//

యద్ జ్ఞాత్వా న పునర్మోహమ్ ఏవం యాస్యసి పాండవ/
యేన భూతాన్యశేషేణ ద్రక్ష్యస్యాత్మన్యథో మయి//35//

అపి చేదసి పాపేభ్యః సర్వేభ్యః పాపకృత్తమః/
సర్వం జ్ఞాన ప్లవేనైవ వృజినం సంతరిష్యసి //36//

యథైధాంసి సమిద్ధోఽగ్నిః భస్మ సాత్కురుతేఽర్జున/
జ్ఞానాగ్నిః సర్వకర్మాణి భస్మ సాత్కురుతే తథా//37//

న హి జ్ఞానేన సదృశం పవిత్రమిహ విద్యతే/
తత్స్వయం యోగసంసిద్ధః కాలేనాత్మని విందతి//38//

శ్రద్ధావాన్ లభతే జ్ఞానం తత్పరః సంయతేంద్రియః/
జ్ఞానం లబ్ధ్వా పరాంశాంతిమ్ అచిరేణాధి గచ్ఛతి//39//

అజ్ఞశ్చాశ్రద్ధధానశ్చ సంశయాత్మా వినశ్యతి/
నాయం లోకోఽస్తి న పరో న సుఖం సంశయాత్మనః//40//

యోగసన్న్యస్త కర్మాణం జ్ఞానసంఛిన్న సంశయం/
ఆత్మవంతం న కర్మాణి నిబధ్నంతి ధనంజయ//41//

తస్మాదజ్ఞాన సంభూతం హృత్స్థం జ్ఞానాసినాత్మనః/
ఛిత్త్వైనం సంశయం యోగమ్ ఆతిష్ఠోత్తిష్ఠ భారత//42//

ఓం తత్సదితి శ్రీమద్భగవద్గీతాసూపనిషత్సు బ్రహ్మవిద్యాయాం యోగశాస్త్రే శ్రీకృష్ణార్జున సంవాదే జ్ఞానకర్మసన్న్యాసయోగో నామ చతుర్థోఽధ్యాయః////