క్షేత్ర క్షేత్రజ్ఞ విభాగ యోగము. శ్లోక. 12-20

అధ్యాత్మ జ్ఞాననిత్యత్వం తత్త్వజ్ఞానార్థ దర్శనమ్/

ఏతద్ జ్ఞానమితి ప్రోక్తమ్ అజ్ఞానం యదతోఽన్యథా//12//

జ్ఞేయం యత్తత్ ప్రవక్ష్యామి యద్ జ్ఞాత్వామృతమశ్నుతే/

అనాదిమత్పరం బ్రహ్మ న సత్తన్నాసదుచ్యతే//13//

సర్వతః పాణిపాదం తత్ సర్వతోఽక్షి శిరోముఖమ్/

సర్వతః శ్రుతిమల్లోకే సర్వమావృత్య తిష్ఠతి//14//

సర్వేంద్రియ గుణాభాసం సర్వేంద్రియ వివర్జితమ్/

అసక్తం సర్వభృచ్చైవ నిర్గుణం గుణభోక్తృ చ//15//

బహిరంతశ్చ భూతానామ్ అచరం చరమేవ చ/

సూక్ష్మత్వాత్ తదవిజ్ఞేయం దూరస్థం చాంతికే చ తత్//16//

అవిభక్తం చ భూతేషు విభక్తమివ చ స్థితమ్/

భూతభర్తృ త తత్ జ్ఞేయం గ్రసిష్ణు ప్రభవిష్ణు చ//17//

జ్యోతిషామపి తజ్జ్యోతిః తమసః పరముచ్యతే/

జ్ఞానం జ్ఞేయం జ్ఞానగమ్యం హృది సర్వస్య విష్ఠితమ్//18//

ఇతి క్షేత్రం తథా జ్ఞానం జ్ఞేయం చోక్తం సమాసతః/

మద్భక్త ఏతద్విజ్ఞాయ మద్భావాయోపపద్యతే//19//

ప్రకృతిం పురుషం చైవ విద్ధ్యనాదీ ఉభావపి/

వికారాంశ్చ గుణాంశ్చైవ విద్ధి ప్రకృతి సంభవాన్//20//