క్షేత్ర-క్షేత్రజ్ఞ విభాగ యోగము. ..త్రయోదశోఽధ్యాయము ..శ్లోక 1-11

అర్జున ఉవాచ...

ప్రకృతిం పురుషం చైవ క్షేత్రం క్షేత్రజ్ఞ మేవ చ/

ఏత ద్వేదితు మిచ్ఛామి జ్ఞానం జ్ఞేయం చ కేశవ//1//

శ్రీ భగవానువాచ..

ఇదం శరీరం కౌంతేయ క్షేత్రమిత్యభిధీయతే/

ఏతద్యో వేత్తి తం ప్రాహుః క్షేత్రజ్ఞ ఇతి తద్విదః//2//

క్షేత్రజ్ఞం చాపి మాం విద్ధి సర్వక్షేత్రేషు భారత/

క్షేత్రక్షేత్రజ్ఞయోః జ్ఞానం యత్తద్ జ్ఞానం మతం మమ//3//

తత్ క్షేత్రం యచ్చ యాదృక్చ యద్వికారి యతశ్చ యత్/

స చ యో యత్ప్రభావశ్చ తత్సమాసేన మే శృణు//4//

ఋషిభిర్బహుదా గీతం ఛందోభిర్విధైః పృథక్/

బ్రహ్మసూత్ర పదైశ్చైవ హేతుమద్భిర్వినిశ్చితైః//5//

మహాభూతాన్యహంకారో బుద్ధిరవ్యక్తమేవ చ/

ఇంద్రియాణి దశైకం చ పంచ చేంద్రియగోచరాః//6//

ఇచ్ఛా ద్వేషః సుఖం దుఃఖం సంఘాతశ్చేతనా ధృతిః/

ఏతత్ క్షేత్రం సమాసేన సవికారముదాహృతమ్//7//

అమానిత్వమదంభిత్వమ్ అహింసా క్షాంతిరార్జవమ్/

ఆచార్యోపాసనం శౌచం స్థైర్యమాత్మవినిగ్రహః//8//

ఇంద్రియార్థేషు వైరాగ్యమ్ అనహంకార ఏవ చ/

జన్మ మృత్యు జరావ్యాధి దుఃఖదోషానుదర్శనమ్//9//

అసక్తిరనభిష్వంగః పుత్రదారగృహాదిషు/

నిత్యం చ సమచిత్తత్వమ్ ఇష్టానిష్టోపపత్తిషు//10//

మయి చానన్యయోగేన భక్తిరవ్యభిచారిణీ/

వివిక్తదేశసేవిత్వమ్ అరతిర్జనసంసది//11//