అర్జున విషాద యోగము...శ్లోక11-20

అయనేషు చ సర్వేషు యథాభాగ మవస్థితాః/
భీష్మమేవాభి రక్షంతు భవంత స్సర్వ ఏవ హి//(11)
తస్య సంజనయన్ హర్షం కురువృద్ధః పితామహః/
సింహనాదం వినద్యోచ్చైః శంఖం దధ్మౌ ప్రతాపవాన్//(12)
తతఃశంఖాశ్చ భేర్యశ్చ పణవానక గోముఖాః/
సహసైవాభ్యహన్యంత స శబ్ద స్తుములోభవత్//(13)
తతః శ్వేతైర్హయైర్యుక్తే మహత్మ స్యందనే స్థితౌ/
మాధవః పాండవశ్చైవ దివ్యౌ శంఖౌ ప్రదధ్మతుః//(14)
పాంచజన్యం హృషీకేశో దేవదత్తం ధనంజయః/
పౌండ్రం దధ్మౌ మహాశంఖం భీమకర్మా వృకోదరః//(15)
అనంత విజయం రాజా కుంతీపుత్రో యుధిష్టిరః/
నకులః సహదేవశ్చ సుఘోష మణి పుష్పకౌ//(16)
కాశ్యశ్చ పరమేష్వాసః  శిఖండీ చ మహారథః/
ధృష్టద్యుమ్నో విరాటశ్చసాత్యకిశ్చా పరాజితః//(17)
ద్రుపదోద్రౌపదేయాశ్చ సర్వశః పృథివీపతే/
సౌభద్రశ్చ మహాబాహుః శంఖాన్ దధ్ముః పృథక్ పృథక్//(18)
స ఘోషో ధార్తరాష్ట్రాణాం హృదయాని వ్యదారయత్/
నభశ్చ పృథివీం చైవ తుములో. ేయనునాదయన్//(19)
అథ వ్యవస్థితాన్ దృష్ట్వా ధార్తరాష్ట్రాన్ కపిధ్వజః/
ప్రవృత్తే శస్త్ర సంపాతే ధనురుద్యమ్య పాండవః//(20)
హృషీకేశం తదా వాక్యం ఇదమాహ మహీపతే!